‘t Gaat snel…

Gisteren, 22 jaar geleden, werd onze zoon geboren. Zijn verjaardag vierde hij in Gent want zijn vrouwtje had voor hem een verrassingsweekend in elkaar gestoken. De tijd gaat toch snel hé. Als je weet dat hij binnenkort al zelf vader wordt. Raar. Vrijdagavond zijn ze weer langs de dokter geweest en hebben daar te horen gekregen dat boeleke, ondertussen 1800 gr en 42 cm, misschien wel een twee weken te vroeg zal geboren worden. Schoondochter moet het dus nu wat rustiger aan doen. Vanavond krijgen we het verslag van hun weekendje en het verslag van zijn eerste werkdag op zijn nieuwe job. Tot vorige week werkte hij nog als verkoper. Maar het kriebelde om, net als zijn vader, in de maritieme sector te gaan werken. Daarom ook volgde hij al een tijdje avondlessen. Twee weken geleden kwam alles in een stroomversnelling. Hij had zijn c.v. online gezet en al snel kreeg hij een paar uitnodigingen om te solliciteren. Bij de eerste was het al raak want ‘s morgens sollicitatiegesprek gehad en ‘s namiddags contract gaan tekenen. Goed voor hem hé. Ach, als kind al speelde hij graag “bureauke”. Met papieren die zijn papa meebracht van het werk, een oude telefoon, een oude aktentas én een kostuum dat natuurlijk voor hem veel te groot was maar dat vond hij niet erg. Wij waren zijn personeel want hij had al direct ambitie om directeur te zijn. Zelfs mijn moeder moest secretaresse spelen. Dan moest zij voor hem sigaren gaan kopen. Hij stak dan van die lekkere opgerolde koekjes in zijn mond en met een glas ice tea (moest de whiskey voorstellen) in de hand was het dan net echt. Die jongen had toch een fantasie ja. Ik kan het me nog allemaal levendig voorstellen en het brengt ook nog altijd een glimlach op mijn gezicht als ik eraan denk. De tijd gaat snel, veel te snel…

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.