To sing or not to sing…

….that was the question. Naar de halve finale van het songfestival gekeken donderdagavond? Ik wel! Vroeger was het songfestival een televisiemoment met het hele gezin. Supporteren voor je favoriete land, pronostiek maken en punten noteren. Maar o God, waar is het oorsponkelijke bruisende, spannende festival naartoe!? Het is al enige jaren aan de gang maar dit jaar versloeg alle vorige records. Het eerste dat bij me opkwam toen ik een tijdje aan het kijken was? ‘T is niet meer wat ‘t geweest is en ‘t zal nooit niet meer worden wat het was. Het begon al met het gekweel van Bulgarije, gelukkig gevolgd door het bij momenten frisse en gevarieerd deuntje van Israël. Dat laatste kon me wel bekoren. Speciaal. Ijsland: een overjaarse rocker met hyperactieve gitaristen op de achtergrond. Zwitserland: daarvan onthoud ik het liefst alleen de schattige kleuters met gekleurde laarsjes uit het voorfilmpje. Moldavië: een Angelina Jolie-achtig typetje waarvan je niet eens wist welke taal ze zong, was het nu Engels of één of ander plaatselijk dialect, mocht van mij ook direct vertrekken. Mooi pakje, maar daar bleef het voor mijn part dan ook bij. Nederland: het eerste liedje van de avond waarvan je kon zeggen dat er iemand “zong”. Albanië: een Oost Europees afkooksel van Demis Roussos al bij al (door hem dan toch) niet zo slecht gezongen. Naar de gediplomeerde kapper uit Denemarken luisterde je best met je ogen dicht. En dan nog. Ook al bulkte het podium van de roze veren, Denemarken heeft tegenover vroeger jaren veel van zijn Eurosongpluimen verloren. Kroatië begon instrumentaal veelbelovend en ook de mannenstem was best aangenaam maar het vals zingende vrouwmens was er teveel aan. Noorwegen: een Belle Perez-achtig nummer met een wat ouderwetse verkleedact. België: live niet zo sterk. Slovenië: deze dame kan zingen! Turkije en Letland: goed geprobeerd maar in mijn ogen niet goed genoeg. Het optreden van alle andere landen was te verwaarlozen wegens… Ja, wegens wat!? Geen woorden aan vuil maken zou ik zeggen. Mijn favorieten: Polen en het machtige nummer van Hongarije. Maar één van beiden werd verkozen voor de finale. Jammer. Of ik ga kijken? Ik denk het niet. Voor de eerste keer in mijn leven twijfel ik!

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.