Vals gebit…

Een Hollands echtpaar gaat eten in een restaurant. Als het eten op tafel staat blijft de vrouw naar
haar man kijken terwijl hij eet. De ober ziet dit en vraagt of er misschien iets mis is met het eten. Neen,
zegt de vrouw, ik wacht tot mijn man klaar is met ons gebit.

Vanavond moeten we naar het jubileumfeest van een nichtje van mijn ma. Toen ik daarstraks bovenstaand mopje las moest ik direct denken aan haar laatste bezoek bij ons. Tijdens het eten had zij haar vals gebit uitgenomen, in een servet gedaan en daarna in haar handtas gestoken die naast haar stoel op de grond stond. Onze hond is gek op servetten,… Je kan al raden. Zonder het te merken had onze hond het servet uit de tas genomen. Als bij verrassing zat er een gebit in, dat was mooi meegenomen.
Triomfantelijk liep hij enige tijd later door de eetkamer met het vals gebit in zijn bek. Iedereen, eerst, in alle staten en dan bulderend van het lachen natuurlijk. Gelukkig kent de hond het commando “dank u” zodat hij, in ruil voor een snoepje, het gebit teruggaf. Eind goed, al goed. Vanavond nemen we dan ook een gebit in marsepein mee als surprisekado. Dat kunnen we echt niet laten. Kunnen we er nog eens samen om lachen.

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.