Wortelpuree…

Vandaag is kleinzoon weer op bezoek en het zal van zijn humeur afhangen of ik kan bloggen of niet. Ik had nog geen postje klaar dus zit hij momenteel naast me in zijn relax zodat ik dit hier even in elkaar kan flansen. Want ja, zo babysit de nieuwe generatie oma’s. Sinds een week krijgt hij dus patatjes. Een hele belevenis. Zowel voor hem, zijn ouders als zijn grootouders. Aan zijn gezichtje te zien is hij er niet echt zot van. Er hangt soms meer aan zijn gezicht, zijn handjes en zijn kleren dan in zijn mondje. Een merde hoor, die wortelpuree. Dan doe je hem proper kleertjes aan en flap, weer een slabbetje vol oranje. Hij heeft nogal veel last van reflux. Ook zijn melk komt er soms met sloten terug uit. Echt proper blijft hij nooit lang en best heeft hij ook altijd een slabbetje over zijn kleren. Raar vond ik het wel dat hij eerst aan patatjes
moet. Vroeger was het eerst fruitpap. Nu ja, voor mijn lijn is het beter zo want die fruitpap…..mmmmmm. Een hapje voor kleinzoon en een hapje voor oma. Die puree mag hij helemaal zelf opeten.

Hij is al heel flink hoor. Weegt 6,7 kilo en is al een goei 64 cm. Regelmatig zit hij onder de kwijl (dat zeveren heeft hij vast van zijn opa ;-)) en dan tegelijk met zijn lipjes “brrrrrr” doen zodat alles volhangt. Leuk toch. Zijn voetjes zijn heel interessant nu, ze zitten nog net niet in zijn mond, en ook proberen recht te komen of omdraaien doet hij graag. Vermoeiend, zowel voor hem als voor mij. Het is een braaf ventje maar slapen doet hij niet zo graag. Echt vechten dat hij ertegen doet. En wakker zijn is aandacht krijgen natuurlijk. Zo’n baby is niet dom!

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.