Een tijdje niet op Facebook gaan en je hebt meer dan 1000 meldingen om in te halen. Efkes niet op de blogs? Lap, een stuk of 500 items nog te lezen op de feed reader. De mailbox een paar dagen links laten liggen? Jawel, een waslijst aan mails die nog moeten beantwoord worden. De ene al dringender dan de andere. En moest ik één mailadres hebben was het nog niet zo erg maar nee, madame hier verdeelt haar inkomende mails over een stuk of 6 adressen. *Zucht nu heel diep.*

Het weekend was tot maandagmiddag voor het gezin, de namiddag voor het huishouden en de avond voor man, zetel en bed. Gisteren waren het kleinzoon en dochter die alle aandacht kregen. Op zo’n dagen is de pc het zwarte schaap in huis en zijn de prioriteiten duidelijk.

Vandaag en morgen staat er niks in mijn agenda. Lekker uitslapen, taske koffie, boekje lezen, wat in huis prullen… Eindelijk een beetje tijd voor me, myself and I. Maar dan begint het te knagen. Krijg het gevoel dat ik mijn vrienden een beetje in de steek laat. Ik zet me dan toch achter die pc. Efkes. Blijf plakken. Stel bij het opkijken vast dat het alweer uren verder is. Zonder schuldgevoel toch naar die zetel verhuizen is niet altijd even makkelijk. Het was nochtans dé voorwaarde die ik mezelf oplegde toen ik terug begon met bloggen verleden jaar. Hoe doen andere mensen dit vraag ik me dan af.

Aanbevolen artikelen