Je t’aime…

Leuk idee dacht ik toen bij Veerle ging lezen. Vermoedelijk begon de gedichtenketting van Herman de Coninck zondag bij haar, ging maandag langs bij haar. Dinsdag nam zij dus de fakkel over, woensdag hij, vrijdag deze dame en dan weer een andere zondag zij en hij. Er zullen voor de overige dagen misschien nog wel ergens postjes staan, maar omdat ik van poëzie hou mag Herman mij hier sowieso op deze donderdag de liefde verklaren…

foto, gedicht, stokje

Er woont een juffrouw in Antwerpen.
Ze draagt een bril, een roze sjerp en
nog van alles dat ik niet nodig heb om te rijmen.
Je t’ aime.

Als ik haar zeg – ik draag het leed van twintig eeuwen,
zit ze te geeuwen als vlaamse leeuwen,
of erger nog, maar dat heb ik niet nodig om te rijmen,
Je t’aime.

Maar wat wilt g’er aan doen,
ik hield van haar, gaf haar een zoen
en nog van alles dat ik niet nodig heb om te rijmen.
Je t’ aime.

Herman de Coninck

Reacties gesloten.