Sneeuwpret…

Heel mooi om zien een witte tuin. Ik krijg er geen genoeg van. En onze tuinzetels lijken te roepen “Kom, zet u. We zijn extra zacht nu!” Tja, dat zal wel en ja, ze zijn uitnodigend om in te zitten zo met dat sneeuwkussen maar het zou een beetje (veel) nat en kou zijn. En niet alleen aan de poep vrees ik. Helaas. Vanmiddag was het hier nog altijd -8°c dus wat gaat dat weer worden vannacht. Dat de sneeuw er ook morgen nog zal liggen is zeker. Pri-ma! Net zoals ik het hebben wil. Ook al ligt er nog bijna 8 cm, er mag van mij gerust nog wat bijkomen. Morgen is het namelijk weer oppasdag en ik zou zo graag het snuitje van kleinzoon zien als we samen in de sneeuw kunnen dollen. De geneugten des levens.

Ik vond dit gedichtje dat exact zegt hoe ik de dag van morgen zie:

*.~·Sneeuwpret·~.*
pretlichtjes in de ogen
met een beetje angst erbij
rennen voor een sneeuwbal
in de vrieskou zo vrij
sneeuw in je gezicht
een rilling over je rug
rood gloeiende wangen
en je gooit gauw terug
binnen weer lekker warmen
een kop warme chocolademelk
tintelende handen en voeten
een glimlach op een gezicht van elk

Deze ook lezen?

Reacties gesloten.