Mme Toertjes schrijft, Life is like a pie (3)

In plaats van de diepe snurk die hij normaal uitbracht hoorde ze de adem van meneer Toertjes zachtjes ontsnappen uit zijn mond. Zijzelf, Mme Toertjes, was al vroeg wakker geworden. Veel te vroeg voor een zondagmorgen….

Winteruur, bah, wat had ze er een hekel aan. Haar lijf had er een hekel aan. Hoewel het nog even zou duren voor de winter begon stond voor haar het winteruur gelijk met het begin ervan. Eén lange donkere periode. Straks zou het een uur vroeger avond zijn. De dagen leken dan zo kort en ze had nu al tijd te weinig om alles te doen wat ze wilde doen. We zullen er zoals elk jaar maar weer het beste van maken, nam ze zichzelf voor. Nog een paar maanden en het is alweer lente, that’s the spirit! Ze had net de klokken en wekkers een uur teruggedraaid. Kwart over zeven werd kwart over zes. Keren en draaien en niet meer in slaap kunnen vallen, ‘t zou niet de laatste keer zijn. Vanavond, het tegenovergestelde. Tegen negen uur was gegarandeerd haar pijp uit.
De regen viel met bakken uit de hemel en de zware wind die ze voor de komende dagen hadden voorspeld was af en toe al merkbaar. De wind beukte met horten en stoten tegen het grote raam waar in de zomer op dit uur een heerlijk ochtendzonnetje naar binnen kon schijnen. Ze trok haar vrolijkste huispak aan, liet de open haard branden en maakte zichzelf een kopje koffie. De eerste slok bezorgde haar altijd een bijna niet te verklaren genot. Oppeppend én tegelijk rustgevend. In gedachten verzonken zette ze zich in haar favoriete zetel vast van plan om te genieten van de rust in huis. Het alleen zijn gaf haar ook de zin om te gaan schrijven. Ze wilde eindelijk tijd maken voor het boekje Ontdek Jezelf dat ze onlangs gekocht had. Mme Balpen had haar die tip gegeven.
Mme Balpen, amper twee keer ontmoet maar wat had die haar al doen nadenken over zichzelf en het leven. Ze had inzicht gegeven in het belang van schrijven, zelfs als je het aan niemand laat lezen. Tegelijk had ze er ook voor gezorgd dat er zich in haar hoofd een gevoel van twijfel kon nestelen. Twijfelen, tsss, alsof ze dat voordien niet al deed. Duh! Nóg meer twijfelen was een betere omschrijving, maar dan niet in de negatieve zin van het woord. Wat wilde ze nog met haar leven? Welk deel daarvan was haalbaar? Kwam ze echt wel genoeg op voor zichzelf zoals ze dacht? Het antwoord had ze nog niet gevonden. Wilde ze dat wel? Kon het?

Life is like a pie, toch!? Met de ingrediënten voor een taart kan je meerdere kanten uit, het hangt er gewoon van af welke combinatie je kiest. 

© Nana

Mme Toertjes schrijft, Life is like a pie (schrijfoefening)

Deze ook lezen?

One thought on “Mme Toertjes schrijft, Life is like a pie (3)

Reacties gesloten.