Toren van Babel…

Nu ook de kleinste voluit en mooi oma en opa kan zeggen gaat het snel, leren praten. Zeker eens ze naar school gaan. Toch zijn er van die woordjes die ze lang aanhouden en die je nooit nog vergeet. De namen van alle kleinkindjes zoals ik ze hier gebruik op de blog bijvoorbeeld zijn aangegeven door de middelste kleindochter. Of dingen als wieze vwie (vieze vlieg),  mmma pee mee (oma meespelen),  poepa (opa), lukkeni (lukt niet), Pipla (Piet Piraat), pichimma (pyjama), jappig (grappig)…

Woorden als pichimma en jappig gebruiken we sindsdien af en toe ook zelf. Zelfs verkeerde uitspraken van onze kinderen zijn blijven hangen. Gratus (gratis), zoals zoon zei toen hij klein was bijvoorbeeld. En in de zomer draait hier een parrafeur, zoals dochter het noemde, in plaats van een ventilator. Het is eruit voor je het weet. Onbewust. Raar he?

Sommige uitspraken zorgen voor verwarring, andere zijn ronduit lachwekkend. Toen Jeroen Meus vorige week op Dagelijkse Kost refereerde naar een uitspraak van zijn zoontje George moest ik meteen lachen, want herkenbaar, en dacht ik terug aan die keer dat Jajien, toen ongeveer 3 jaar, dat ook had gezegd. Het is jappig als ze leren praten en het blijft enorm leuk om eraan terug te denken.

Soms ben je al eens getuige van heerlijke conversaties met hun ouders. Ik schrijf het zelden op omdat ik denk dat ik het wel zal onthouden. Not! Elke keer laat ik me vangen maar deze, tussen Poppe en zijn mama, is nog vers in het geheugen:

Poppe gaat met zijn handje over zijn kin (waar momenteel wat uitslag opstaat) : Mama, mama, ik voel stoppels. Ik krijg een baard.

Mama: Nee jongen, dat is nog niet voor nu.

Poppe: Nee, maar als ik 5 ben dan krijg ik wel een baard hé!?

Mama: Hahaha, doe daar maar 10 jaar bij.

 

poppe 4,5

 

Voor een buitenstaander niks speciaals misschien voor maar ons een conversatie om te onthouden. Bijna 4,5 is Poppe nu en hij denkt dat de wereld echt voor hem zal opengaan als hij 5 wordt. Hij mijmert al over zijn taart, wat het thema van zijn feestje (in juli) zal zijn, en weet perfect wie van de familie nog voor hem jarig is eer het zijn beurt is. Als hij iets niet mag is hij er zeker van dat hij het wél zal mogen eens hij 5 is.

Die verjaardag is voor hem wat 18 jaar vroeger voor ons was denk ik. Dán ben je pas écht groot! En dat is trouwens ook niet waar. Ik ben er 50 en voel me nog altijd niet helemaal volwassen.

 

Deze ook lezen?

One thought on “Toren van Babel…

  1. camilla's krachttoer

    november 27, 2015 at 4:27pm

    Heerlijk die kinderpraat.
    Ik heb er vroeger toch wel veel opgeschreven van de jongste.
    “Papa wittemaken?” vroeg ze bijvoorbeeld altijd als mijn man de muren ging verven tijdens onze langdurige verbouwing.
    Het ziet er een kapoen uit!

    Groetjes,
    Camilla

    • Auteur

      Nana

      november 30, 2015 at 1:19pm

      Hahaha! Ja het is er ook eentje. 😉

  2. Bettie

    november 27, 2015 at 8:25am

    Heerlijk om zo vier te zijn!

  3. Vlimbouter

    november 26, 2015 at 10:31pm

    Oh zo herkenbaar. Hier hadden we ook een hele lijst met eigengemaakte woordjes van de kinderen. Vertederend, hé!
    Hopelijk gaat het al een beetje beter met jou.
    Groetjes, Vlimbouter

    • Auteur

      Nana

      november 30, 2015 at 1:16pm

      🙂 Het begint stilaan dank u.

  4. Homemade and more

    november 26, 2015 at 2:46pm

    Hier hoor ik 2-lettergrepen van Lewis maar we weten ondertussen wat hij bedoelt.
    Ja, we zouden het moeten opschrijven om later als ze “groot” zijn het hen voor te lezen.
    Ik hoop dat je al wat aan de beterhand bent.
    Xxx

    • Auteur

      Nana

      november 30, 2015 at 1:18pm

      Opschrijven hoor Martine! Het is zó leuk om terug te lezen. Het gaat al wat beter, dank u. Vrijdag nog bezoek aan de specialist en dan zien we wel weer.

Reacties gesloten.